1940'lı Yılların Türk Sineması

Yurt içinde Cumhuriyet’in kurucusu Atatürk’ün vefat edip ülkenin kendine yeni bir yol aradigi, yurt disindaysa Ikinci Dünya Savasi’nin basladigi ve sürdügü çok önemli bir zaman diliminde kendilerini ortaya koymaya çalisan 1939-1950 dönemi sinemacilari, ülkede yeni yayginlasan sinemaya merak salmis, ekonomik kaygilar duymadan bu sanat daliyla ilgilenmeye baslamis, isin içine girdikçe sinemaciligin zorlugunu kavramis ve özgün filmler üretmenin yollarini aramis, öncü bir nesildir. “Sinemacilarin sinemaya duyduklari ilgi, saygi ve üretim sürecindeki paylasimci yaklasimlari bu alanda yeni bir düsünce yapisi olusturmustur. Hem kendi seyircisini hem kültürünü taniyan bu sanatçi kusagi,sinemayi deneyerek ögrenmis ve küçük de olsa kendi yarattigi bir sanatsal özgürlük alanina sahip olmustur. Bu alan, yerli sinemanin ekonomik bir atilim yapmasini da saglayan zemindir. Dolayisiyla, Türk sinemasinin 1939-1950 yillari arasindaki dönemi, çokça iddia edildigi üzere bir ‘ara dönem’ ya da ‘geçis dönemi’ olarak degil, ‘bilinçlenme’ ve ‘profesyonellesme’ dönemi olarak degerlendirilmelidir.”