Amel, Ahlak ve Saadet Mizanu¨’l-Amel

Gazzâlî (ö. 505/1111); fıkıh, usul, kelâm, felsefe ve mantık gibi belli alana özgu¨ eserlerin yanı sıra iman, amel ve ahlâk bu¨tu¨nlu¨ğu¨nu¨ iç içe işlediği kitaplar kaleme almıştır. Birçok eserinde saadete ulaştıran ilim ve amelin mahiyetini ortaya koymuş, kimi ilim ve amellerin insanları saadete değil bedbahtlığa götu¨rdu¨ğu¨nu¨ söyleyerek bu noktada bir ölçu¨t geliştirmenin gereğine işaret etmiştir. Gazzâlî’nin ikinci tu¨rdeki eserlerinde amaçladığı şey bir
Mu¨slu¨manın gerçek amacı olan ahiret saadetine nasıl ulaşılacağının yolunu göstermektir ve sadece bir ilme dalan
âlimleri bu amacı öncelemedikleri için tenkit etmektedir. Ona göre ahiret saadetine ancak ilim ve amel birlikteliği
ile ulaşılabilir. Ancak bu noktada kritik soru, hangi ilim ve amelin insanı saadete ulaştıracağıdır. Gazzâlî kaleme aldığı Amel, Ahlâk ve Saadet (Mîzânu¨’l-Amel) ile kişiyi saadete götu¨ren amelin nasıl bilineceğini ve böyle bir amelle bedbahtlığa götu¨ren amel arasındaki farkın ne olduğunu ortaya koyuyor.