Aramızda Kalsın

Yirmi üç senelik yolculugum belki uzun bir yolculuk degildi, hatta kisa sayilirdi ama uzun bir yolculugum olacagini da kimse garanti edemezdi, bu yüzden yazmak istedim her seyi. Her gün yola, bu gece yildizlari görebilecek miyim acaba diye sorgulayarak çiktim, o gün her seyin bitebilecegi riskini alsam da, yolculugumun sonunu bekleyebilecek kadar cesur olamadim. Yolculugun sonunun aniden, beklenmedik bir za­manda olmasindan korktum. Bu yüzden herkes bilsin istedim benim minik pembe arabamla olan yolculugumu, bilsinler ki, yanlarindan yeni pembe bir araba geçerken bana olduklari kadar acimasiz olmasinlar, gülümsemeyi unutmasinlar; aslinda herkesin yolculugun en basinda tertemiz, tozpembe ya da mavi arabalara sahip oldugunu unutmasinlar.