Arjîn

Arjîn’im agirê jîyanê me, navê dayîka mine Êlihe. Namerdan, pazdeh caran ez kuştim, roj li me hate girtin. Pazdeh birîn çêbûn di laşê min de, lê heyf hate girtin. Xayînê vî welatî ez kuştim, Bedlîs jî şewutî. Tirba min bikolin, li Hewalê, li Xîzanê, pûşîya dilê birîndar ranekin, bila dayîka min negirî. Dayîka min ew ristibû, pazdeh gulîyên min, û pazdeh kezîyê jîyanê. Binêrin waye îro, bêhna pazdeh herdemvana ketîye ser axa niştiman. Were eşqa serguzeşt bibîne, Lê exlaqên çav tune.