Bajarê Xewle

Silêman Zeybek di helbestên xwe de mijarên gelek cuda-cuda digire: wekî bûyerên rojane ku di helbestên Bêwar im, Êş, Hewar… de peyda dibe; hestên dildarîyê ku di Çavên Te Yên Mêrkuj, Evîna Dîlberekê, Yara Min… de şewitîne; xem û kulên welêt ku li Koçberî û Mirin… hatine xwendin; an jî xweza û dilşikestinên biharên nekemilî ku li Bihara Bêwext û Xema Heyvê… têk çûn. Wekî kevir di destê necar de dibe dîwar, peyv jî di destên hosta de dibê watedar.

Di ber hemû wan rengên helbestan de, Silêman Zeybek, bi dîlê xwe di Bajarê Xewle de, hestên xwe bi gotin, qêrîn, lorîn, û carinan jî bi bêdengîyê anîye ziman. Bajarê Xewle, her çend li jiyana zarokatiya wî ve girêdayî ye, lê di heman demê de, jîyana me hemûyan pê re tê gotin û lêkolîn. Ew bajarek xewn û rastî, winda û bihevgirtî, zarok û mezin e – wek ku helbestên Zeybek dibin navçeya hest û bîranînên gelê xwe.