Bi Kurdî Bikene

Aram wê şevê li wir raza û sibê zû jî dayika wî hat. – Ez qurbana Xwedê bim. Min bihîst ku Aramê min hatiye, lawê min ezîzê min. Lawo tu li ku bû yî? Lawo dayika te bi qurbana te be. Lawê min ez bi qurban... – Dayê. – Ha dayik bi qurban! – Min biborîne dayê, min tu gelek aciz kir. Pistî Aram û diya xwe li hev dipirsin diya Aram dibêje; – Aramê min de ka em herin malê. – Na dayê, mala min vê dera ye, mala min ev der, ber perê Behra Wanê ye dayê. Lê dayika Aram nikaribû wî ji evîna wî û wî ji kena wî ya azad dûr bixistane. Rabû xaniyekî li ber perê Behra Wanê lê kir û Aram her tim bi dengekî azad û bi dengekî evîndar, bi Behra Wanê re jiya. Çi dibe bila bibe, ku mirov bikene, divê ku kena mirov bi Kumancî be.