Birakujî

Birakujî-Abdullah Peşêw

Abdulla Peşêw di 1994an de vegeriya Kurdistanê, lê bi xeyaleke welatekî azad rast li ber şerê birakuji hat. Roja ku ew dîsa qediya vegerî, ew roj “roja şiîrê” nebû. Di vê rewşê de ew bi navê “Birakujî” dîwanek nivîsand. Li Hewlêrê di meydaneke mezin de xwend û dû re dîsa welatê xwe terik kir. “Ezîzê min,
A ku li ber destê te ye, helbest ji helwestê tê. Ev helbest ji mikrofonê hat nivîsîn, ne ji xwendina bêdeng. Qîrîn e, ne piste-pist. Rakirin e, ne rûniştin. Bez e, ne meş. Ev deng qûr e, ne hîskê hîsk. Ka wisa bêjî: her cîh ku birakujiye, wisa herimandiye ye? Min dît… Bi çavên xwe min birakujî dît. Min dît ku çawa derd diketin ser banan, çawa mal û zarokên xelkê ji birçîbûnê diparêzin. Min dengên top, doçka, RPG û roketan di nav kolanên Hewlêrê de bihîst. Her feqîrek tê kuştin… Her termê xortekî tê ketin erdê… Her mala xera, deriyên wê tê şikandin… Her mala talanbûyî… Her lawikek bi bêbawerî ji mala xwe derdikeve… Her ku namûs dihêtin şikestin… Xaniyên ku bi gulla bûne bêjing, li ber roketan manebûn… Kurdistana min, ku enfalbûyî ye, dîsa enfal dibe. Dîrok! Binvîse ku ez bêdeng nemam.
Şiîr! Bibûre, min te pir westand.
Pexşan! Spas ji te, ku hatî hawara min.”   Ji bo hemû berhemên Avesta Yayınları vir bitikînin Ji bo hemû berhemên Abdullah Peşêv vir bitikînin