Çîrokên Hezar û Ṣevekê

Çîrokên Hezar û Ṣevekê-Abdulkadir Ulumaskan

Şehrezad ji Dunyazadê re dibêje: "Gava em çûn qesrê û bû şev, Şah wê bê nivîna min û şûn de, tu yê bibêje ya Şahê mezin, ji xwe hey tu yê xweha min bikujî. Lê ji bona Xwedê bihêle bila îşêv ji min re çîrokêkê bibêje û paşê tu çawa dikî bikî." Bi wî aweyî wezîr û her du qîzên xwe diçin qesrê. Şah li cem mayîna Dunyazadê jî qebûl dike. Êvarê dema Şah Şehriyar diçe ba Şehrezad û dikeve nav nivînên wê, Dunyazad wek pîlan kirine ji nav nivînê xwe bi dengekî nizm û belengaz ji bona Şerhrazad jê re çîrokekê bibêje li ber Şah digere. Şehriyar vê xwesteka Dunyazadê qebûl dike û dûre Şehrezad dest pê dike çîrokekê dibêje. Ev çîrok gelekî bala Şehriyar dikşîne. Lê êdî bûye destê sibê û Şehrezad çîrokê dibire. Şah ji Şehrezadê re dibêje: "Ka berdewam bike, min dawiya vê çîroka han pir me- raq kir."