Ṣevên Çileyî

Çîrok û çîvanok û serhatîyên kurdî, ji serpêhatîyên kurt bigire heta bi çîvanokên ku bûyer û rûdanên tê da, merivan ber bi aşop û xeyalê ve diajon, heta bi çîrokên cinan û cadûgerîyê û çîrokên peristina agirî û yên başî û xerabîyê... di dawîya van hemûyan da jî, xweşî û tameka taybet heye û bi başîyê ve çîrok diqede. Ji lew ra, temenê wî çend sal dibe bila bibe, her kesê guhdar dikare mifayî jê wergire. Mejîyê zarokan jî li ser van çîrokan ava dibe, berfireh dibe û şîyanên behremendîyê jî li balê peyda dibin. Xeyal û aşopa di çîrokê da, xêr û başîyên wê; serborîyên miletan û yên wan aqilmend û navdaran; ew rêzerûdanên têr û tijî û bêhnfirehîya ku tê da zal û serdest e... di rastîyê da, ev hêmanên me gotî, kesayetê ava dikin.