En Güzel Günlerini Demek Bensiz Yaşadın

"Annem bizi bagrina basan elleriyle, sesini çikarmadan, 'Biz bir aileyiz' diyor. Bunu hepimizden çok bizim ev biliyor." "Vasiyetimi okumaya baslasam birakir misiniz kavgayi? Odamda, yatagimin yanindaki çekmecede. Sarkiyi falan birakip, getireyim, okuyayim mi? Keyfinizi kaçirayim, yemekleri çöpe atayim mi? Ne kadar yazik ediyoruz zamana. Bir daha niye gelesiniz bu eve? Buradayiz, evimizde. Hep birlikteyiz. Koza bile burada. Eskisi gibi. Daha da kalabaligiz. Ne güzel. Ne gerçek. Aile dedigin kalabalik bir sofradir. Daha ne?"En Güzel Günlerini Demek Bensiz Yasadin, okuru kalabalik bir aile yemegine davet ediyor ve sofradaki tek bos sandalyeye oturtuyor. 12 Eylül'den sonra yurtdisina kaçmak zorunda kalan Koza, 27 yil sonra ülkesine, sehrine, ailesine dönüyor, günümüz Istanbul'unda üst-orta siniftan bir ailenin bireylerinin bilinçalti yolculugu basliyor. Günlük gerçeklerin ve anilarin sökün ettigi, yemeklerin, özellikle de sevilmeyen yemeklerin, sarkilarin ve esyanin dile geldigi, nese ve sevincin, hüzün ve pismanlikla iç içe geçtigi tek günlük bir yolculuk bu…(Tanitim Bülteninden)Ince Kapak: