Ewrên Şevê

Qedeha min vala ye î-şev Sar û ziha ye lêv û dev, Diricife bi bayê tê ji pencereya vekirî. Vala û xalî, spî diçirûse l’nêv hîveronê. Ode tijî bûye bi xweşbêhna seyr Ya kulîlkdana vîsteryaya erxewanî. Ew dihejin di nav şemala hîvê Û hey diniçinîne rûberê dîwêr. Lê qedeha dilê min e bêdeng, Sar û vala ye peng. Gava tu têyî, ew dibe tijî û çilk Sorgevez û vedilerze bi xwînê, Xwîna dil bo noşandina te; Ku tijî bike devê te bi evînê Û çêja tehle-şirîna ruhekê