II. Mahmud Devrinde Osmanlı İstihbaratı

Osmanlilar, kurulus yillarindan itibaren istihbarattan istifade ettiler. Istifade sekli zaman ve sartlara göre degisti. Bazen saltanat mücadeleleri etrafinda, kimi zaman diplomasi sahasinda, ama en çok askerî hareketlilik sirasinda… Osmanli eliti, etraflarinda veya sinirlarinin ötesinde gelisen askerî-siyasî olaylardan bir sekilde haberdar olmaya çalisti, büyük güç olmanin bir yansimasi, hayir, zorunlulugu olarak… Beklenmedik kesinti devreleri disarida tutulacak olursa, zorunluluk çok defa yerine getirildi; casuslar, tebdiller, tacirler, yolcular, esirler, tercüman ve gemiciler vasitasiyla… Hepsinden istifade etme sekli farkliydi ve hiçbir zaman sagladiklari bilgi tek basina mutlak dogru olarak kabul görmedi. En azindan birinin ötekini teyit etmesi gerekiyordu... Osmanli istihbarat çalismalarinin en tanidik yüzü casuslardi ve kadrolu bir imparatorluk memuru statüsüne sahip olmaya yaklasmislardi, en çok II. Mahmud zamaninda… Karsi istihbarat faaliyetlerini engellemenin en az istihbarat çalismalari kadar önemli oldugu gerçegi de Osmanlilarca anlasilmisti, o yönde alinan tedbirlerle… Osmanli istihbaratinin daha birçok hususiyeti vardi, zorluk ve eksiklikleri de… Bunlari asmak için neler yapildi? Zorluklar asildi, eksiklikler tamamlandi ve dogru bilgiye ulasildi mi? Osmanli istihbarati hakkinda daha nice soru ve sorunlar vardir. Cevaplarsa bu kitapta… Ahmet Yüksel Cumhuriyet Üniversitesi Tarih Bölümünde ögretim üyesi. Osmanli tarihine iliskin birçok akademik makalesi ve Zarali Mahir Pasa isminde bir kitabi vardir.