İmam Hatip Liselerinde Arapça Öğretimi Sempozyumu (İstanbul 24-25 Aralık 2011)

Türkiye’de Arapça, uzun yillar boyunca Osmanli medrese egitimi geleneginin tesiriyle ve daha çok ilmi edebi kitaplari okuyup anlamaya yönelik olarak dilbilgisi ve tercüme dil metoduyla ögretilmeye çalisilmistir. Fakat ne yazik ki, Arapça ögretiminde dilin okuma, yazma, dinledigini anlama ve konusma unsurlarina yönelik dört temel beceri açisindan kullanilabilirligini artiran iletisimci yaklasima dayali ögretme metotlari çok etkin bir sekilde kullanilamamistir. Bunun neticesinde klasik Arapça kaynaklari okuyup anladigi halde, Arapça bilgisini günlük hayatta kullanamayan nesiller yetismistir. Hatta dili akici ve etkin bir sekilde kullanabilmeye yönelik bir egitim tarzindan geçmemesi nedeniyle pek çok Arapça emektarinda Arapça konusmanin bir fobi haline geldigi göz ardi edilemeyecek bir gerçektir.