Kıyametle Savaşanlar

Ölümün Yani Basinda Çiçek Açan Bir Ask…Bir kadin… Kadere meydan okudugu mücadelede kurallari kendisi koyuyor ve mutlak itaat bekliyordu… O, kiyamete açilan kapinin bekçisiydi…Bir genç kiz… Basarili bir modaci olacagina inanmisti… Ama Izmir’i sarsan depremler hayallerini de birer birer yikiyordu… Korku, bütün varligini ele geçirirken, dönüsü olmayan bir karar vermek zorundaydi…Bir adam… Bu zamana yabanci olan bir hiç kimse idi ve yaklasan kiyamete aldirdigi yoktu… Ta ki genç kiz hayatina girene kadar…Bir dag… Derin bir husuyla, engellenemez bir biçimde ve kusursuzca dönüyordu kendi helezonunda… Usul usul dönerek sallanan bir besikti o, ölümün içine yatirildigi… Ve uyansin diye beklendigi!Jipin içinde o bildik manzarayi seyrederek, kiyametin inine sokuldular. Onlar dagin eteklerine tirmanirlarken, sis her yeri sardi, hava git gide karardi ve gök kubbe o gri yüzünü baslarinin üzerine egerek alçaldi, alçaldi, adeta nefeslerini daraltarak üzerlerine kapandi…