Leyla û Mecnûn

Leyla û Mecnûn-Nizamiyê Genceyî

Nizamiyê Genceyî (1140–1208) li bajarê Genceyê hatiye dinê û li wir jî wefat kiriye. Gence, paytexta dewleta Kurdên Şedadî bûye. Nizamî, di Leyla û Mecnûna xwe de dayika xwe wek Kurd dide nasandin. Nizamî, zanayê felsefeya Îslamî û Yûnanî û ‘irfana Îranî ye. Nav û berhemên wî bi cografyaya Îran û Rojhilata Navîn ve sînordar nemane, gehiştiye çarkenarên cîhanê. Di edebiyata Farsî de, berî Nizamî gelek kesan çîrok vehûnane; lê di hunera vehûnana çîrokan de kes negihîştiye payeya wî ya bilind. Tesîra Nizamî li ser edebiyata gelên Rojhilata Navîn giran e. Di dû Nizamî re, bi dehan kesî bi Farsî, Tirkî, Kurdî û zimanên din xwestine wek wî çîrok vehûnin; lê dîsa kes negihîştiye asta wî. Ji nav 5 pirtûkên wî, Xosrew û Şîrîn û Leyla û Mecnûn ji yên din bitsîrtir bûne. Ev her du berhem bi gelek zimanan hatine wergerandin û bûne mijarên fîlm û şanoyan. Bi Kurdî jî—çi bi Kurmancî çi bi Goranî—hinek şair rêça Nizamî girtine û van berhemên wî yan wergerandine yan jî adapte kirine. Perwîz Cîhanî, pêşî Xosrew û Şîrîna Nizamî wergerandibû; vê carê jî Leyla û Mecnûn wergerandiye. Cîhanî, bi awayekî afirînerî û hunerane wergera xwe kiriye; neketiye pey wergerandina qalikê peyvan, lê kakilê çîrokan bi kirasê Kurdî xemilandiye. Wergera xwe bi wezna heceyî hûnaye. Ev xebata wî li ser Leyla û Mecnûnê ji 5636 beytan pêk hatiye.   Ji bo hemû berhemên Nûbihar Yayınevi vir bitikînin Ji bo hemû berhemên Nizamiyê Genceyî vir bitikînin