Macbeth (Özdemir Nutku çevirisi)

Macbeth, Shakespeare'in dört büyük tragedyasinin sonuncusu ve kötülük üstüne yazdigi en derin ve en olgun fantezisidir. III. Richard'daki önüne geçilemeyen o güçlü trajik çark, bu tragedyada daha siddetli bir biçimde kendini gösterir. Macbeth'teki kendine özgü kötülük, Ortaçag'in yari karanlik, ilkel atmosferinde kanli bir saltanatin siirsel öyküsüne dogru gelisir. Bir isyani bastirmis olan Macbeth, tahta en yakin kisidir. Kral olabilir, onun için de olmalidir. Önce krali, sonra cinayetin taniklarini öldürür, daha sonra ondan kuskulananlari ortadan kaldirir. Günler geçtikçe daha çok kisinin canina kiyar; çünkü herkes ona karsidir artik. Oyunun en hareketli bölümlerinden biri olan V. Perde, 3. Sahne'de buyrugunu verir Seyton'a: "Daha fazla atli yollayin, daha fazla; Dolassinlar ülkeyi bir bastan öbür basa; Korkudan söz edenleri assinlar bir agaca."