Meczup

1883 yilinda Lübnan’da dogan Halil Cibran’in gençlik döneminde kaleme aldigi Meczup, tamah ve riya içinde yasamayi meziyet bilen toplumun deli kisvesine layik gördügü, Hakikat arayisindaki salt ruhun resmini çizmektedir.Oysa sözcüklerin engin denizlerin kiyilarina vuran köpükleri andirdigi bir gezegende onlarca dile çevrilen bu kitap, ilk yayinlandiginda, elestirmekte oldugu toplumda coskuyla karsilanmistir. “Mavi sisin örttügü vadileri ve daglari görüyorum,” dedi göz, “ne kadar da güzeller.”Kulak dikkatle dinledikten sonra bir süre, “Nerede bu daglar? Duyamiyorum,” dedi.Sonra el konustu, “Boslukta uzaniyorum ama dokunamiyor, hissedemiyorum, bulamiyorum daglari.”Burun konustu sonra, “Dag yok. Kokusunu alamiyorum.”Göz bakislarini çevirdi. Digerleri gözün tuhaf yanilgisindan söz etmeye basladilar.“Gözün bir derdi olmali.”