Mektuplar 4

Ilhancigim,Bu sabah size bir mektup postaladim. Simdi gece ve saat oldukça ileri… Tahmin eder ve hak verirsin ki içim hüzünlü... Hem de nasil? Mübârek Mîrac gecesi nerelerde, kimlerleyim? Ögleden sonra o genç mîmar ile Mügül geldiler ve West Minister Kilisesi’ne gitmeyi teklif ettiler. Mâdemki Allâh’im bu mübârek gecede beni bir kiliseye dâvet ettiriyordu, nasil hayir diyebilirdim? Gittik. Gece olmus daha dogrusu hava kararmisti. Söyle bir dolastik. Papazin biri: Üç dakîkalik bir seans var, isterseniz buyrun oturun… dedi. O üç dakîka oldu on bes… Benim yanimda Mügül sonra mîmar en uçta Rahmi bey oturuyor ve içerisi bos hem de ayni sirada oldugumuz için beni görmesine imkân yoktu. Fakat tam kalktik yanima geldi ve “Siz bir seyler okuyordunuz? diye kilisede bir Müslümanin okuyabilecegi ne olabilir? dercesine yüzüme bakti. Sâdece su cevâbi verdim: Hânede virânede, Kâbede puthânede çagiriram, dost dost…