Merra

Merra-Ramazan Ersancan

Bu çetin coğrafya — Mezopotamya — bizi doğuramadı. Vücudumuzu rahimden kurtardık belki ama ruhumuz kaldı arafta. Ölüme gidip geldik; aşklarımız da pahalıydı, özgürlüklerimiz de. Tutunacak dallar aradık; hangi dala tutunsak, ellerimizde ufalandı. Biz bu dünyanın bahtsız topraksızlarıydık. Kimseye düşman olamadık ama dost da bulamadık.
Goethe, “Dünya hassas kalpliler için bir cehennemdir,” demişti; biz bu coğrafyanın hassas çocuklarıydık. Büyük işlere kalkıştık, büyük hayaller kurmak gibi. Nerede bir hayal kursak, ensemizden tutup yakaladılar bizi. Hep bir göz vardı üzerimizde: bizi denetleyen, bizi esrik, bizi tutsak eden… Ne devletle kafa tutabildik, ne sevgilimizle. Hasret duyduk — ya yaşadıklarımıza ya yaşayamadıklarımıza. Sonra “Bir şey olmalı,” dedik. Belki sanat çıkarır ruhumuzu düze diye şiire sarıldım. Şiir MERRA oldu, MERRA şiir. Kimi asıldı bu şiirlerde, kimi övüldü. Belki de kim neyi hak ettiyse, onu yaşadı şiirde.   Lîs Yayınevi’nin tüm yayınlarına ulaşmak için buraya tıklayın Ramazan Ersancan’nın tüm eserlerine ulaşmak için buraya tıklayın