Meryem Doğruluktan Vazgeçmiyor

Sabah sinifa dogru yu¨ru¨rken ögretmenimle karsilastim. Ellerinde dosyalar ve çantalar vardi. Tasimakta zorlaniyordu. “Ögretmenler odasina kadar yardim eder misin Meryem?” dedi. “ Tabii ki!” dedim ve dosyalari aldim. Ögretmenimin esyalarini tasiyor olmak keyiflendirdi beni nedense. Seke seke yu¨ru¨meye basladim. Sonra biraz sagdan, biraz soldan, biraz da geri geri derken... Kiz ögrencinin birine tosladim. Her sey yere du¨stu¨. Kiz, özu¨r dileyerek etrafa saçilan kâgitlari toplamaya basladi. Hâlbuki özu¨r dilemesi gereken kisi, bendim. “Kusura bakma, önu¨me bakmiyordum.” dedim. “Önemli degil.” dedi ve gitti.