Omidên Wendayî

Omidên Wendayî-Bonîye-Suad Cegerxwîn

Nivîskar di Omidên Wendayî de li ser mijarên jihevveqetîn, jihevdûrketin, jibîrnekirin, bêrîkirin û dilsozîya merivan diaxivî. Lê ev jihevveqetîn û bêrîkirin ne encamê ti carî sedemên xwezayî in. Ma sedem çi ye? Bindestî!
Ji ber ku gel ji mafên xwe yên sereke hatiye dûrxistin. Mirovên ku bê maf, bê deng, bê destûr jîyan dikin. Sînor!
Sînor ne tenê herêm û xeta xerîteye. Sînor dike navbera dilan, ziman, bîranîn û hez. Her rojekê tu dikarî sînor li hevdu bibînî. Nefîbûn!
Nefîbûn mîna mirovê ku nehatî qebûl kirin e. Wekî ku tu tênasî, tu tune yî. Di nav civakê de ji bo tu cih tune ye. Ev berhem, Omidên Wendayî, nikare tenê wekî helbestek an romanek xwendin bê. Ew gotina yekem a jiyana kesekê ye ku ji bo azadî hêvî xistin, lê bi sînor û bindestî hat standin. Di nav dema bêrîya hevaltiyê, di rojekê re li benda jihevveqetina mirovî ye.