Orta Doğu'da Modernleşme ve İslami Hareketler

Türkiye'de Islâmî hareketler, 1960'larda oldugu gibi toplumun "cahil" ve "kandirilmaya açik" kesimlerini istismara yönelik tertipler olarak degil; aydinlarin "dinamik güçler" olarak adlandirmayi sevdikleri kesimlerin entelektüel egilimleri ve tercihleri noktasinda ele alinmaya baslanmistir. Islâmî hareketler, üniversite/yüksek okul ögrencisi ya da mezunu olan, genellikle de laik egitim veren okullardan gelen, kir kökenli olsa bile bugünü ve gelecegi açisindan kentli/orta sinifa mensup, bu yönleriyle de gelecekte, toplumda önemli konumlarda bulunmaya aday kesimler tarafindan tasinmaktadir. "Eski düzene dönmede çikarlari olan" kesimlerden degildir bu insanlar. Marjinal olmadiklari gibi toplum-disi kalmis kesimlerden de degildirler. Oysa sosyoloji literatürü bize, bu kesimlerin Islâmî hareketlere katilmayacaklarini söylüyor. Sosyolojik genellemelere karsin, bu kesimlerin Islâmî hareketler içinde yer almaya devam edisleri, olgunun, farkli bir perspektiften ve daha yakindan/içeriden bir bakisla incelenmesi gerektigini gösteriyor.