Pevşabûnên Şîn

Pevşabûnên Şîn-Ehmed Ronîar

Helbesta Kurdî, digel hewldanên pexşana Kurdî, hê jî pêşenga Wêjeya Kurdî xuya dike. Çi ji hêla berhemdariyê ve, çi jî ji hêla tibab ve, helbestkarên Kurd û dîwanên wan ên ku bi Kurdî têne nivîsandin, di gorepana çanda nivîskî ya Kurdî de sêrî dikişînin. Ev yek — ta asteke şayanî behsê — encama bîst salên dawî û nifşê wê yê Rewşenê ye. Helbestkarê xort Ehmed Ronîar, piştî dîwana pêşîn a bi navê Baran ji acizî dibariya (Belkî, 2006), bi dîwana duyemîn a bi navê Pevşabûnên Şîn, xelekeke din li zincîreya berhemên vî nifşê navbûrî zêde dike. Wek dibêje:

di hemû stasyonan de ez amade me herim
liberketinên min rêwî
hişê min rawestgeheke ku kes lê ranaweste
û li ser dûmahîka serbûriya bajarekî birîndar ê mîna Amedê wiha pê de diçe:
bê navber mirovên ku kêm dibin hene!
nava wan bi kolanên ji min ne biyan
û vala tijî bûne…
tu zanî?
vê navberê hemû masiyên ku min ew ji aqwaryûman nas kiribûn
aniha li deryayan dipirsin