Sevişmenin Rengi

Füsun Önal’in kitaplari, ilik bir su gibi habersizce sarar okurunu... içine alir... ve öyküyü yasamaya tutsak eder adeta. Sadece kaygan degil, büyülüdür de ifadesi... sürükler götürür. Dibine kadar yasanan sevgiler, eskiyen ask molekülleri, agdali yalnizliklar, geçmis zaman düslerini çogaltan hatiralar, düsbozumlari, kirikliklar, en güzel yenilisler... nes’e ve umut, ihanet ve tutkular, öteki kadinlar... erkekler... yorgun gün batimlari... derin ve sessiz bir gecenin boslugunda yankilanan çigliklar... birbirine karisan vücutlarin ürpertisi... bembeyaz bir havluda can çekisen kan damlalari. Hepsi Sevismenin Rengi degil midir, gerçekte? Ya da Sevismenin Rengi bütün bu saydiklarimin kozmik birlesimi midir? (Arka Kapak)