Zelgul

Zelgul-Mordem Zel

Dema dil bikeve ava evînê, her derê evîn dibîne;
bi çavên evînê li derdora xwe dinêre û bi awirên evînî qayt dike.
Her tiştên li dora xwe têkilî evînê dike û bêhna evînê dikişîne kezeba xwe.
Her tişt bi dengekî evînî diaxive û dibişirîne. Ji evînê re helbest jî tê gotin.
Dil, di kiras û rihê evînê de, bi ziman û hestên evînê dibe rêzik
û di helbestan de bejn dide. Mordem Zel, helbestên xwe bi ava evîna dilê xwe şûştiye;
çîroka evîna dilê xwe, evîna erdnigariya xwe,
stran û klamên evîna xwe bi zimanekî xweş, xembar û çoşdar
ji pênûsa xwe nizilandiye. Di her dilopa rêzikan de,
pêlên hêrsokî, pêlên aramî û pêlên lîlanan hene.
Ji ber vê yekê di helbesteke xwe de gotiye:
em hene, em yek in û yek em in… Hasbey KOKSAL   Ji bo hemû berhemên Ar Yayınları vir bitikînin Ji bo hemû berhemên Mordem Zel vir bitikînin