Amîdabad

Amîdabad-Fawaz Husên

Di salên dawîn de navçeya Amîdabadê vala bû. Li ser axekê agirî, di bin azmanekî misînî de, Koça Mezin dest pê kir. Di nav gundên weranbûyî de, tenê kûçikên bêxwedî li şevan digeriyan, giliyên xwe bi heyva sar dikirin. Di Amîdabadê de tenê çemekî hebû, û ew jî ji mêj ve miribû. Zikê wî bûbû sergoyê giştî. Goristan her roj firehtir û pirtir dibûn. Her roj em bêtir winda dibûn. Me kincên biyaniyan li xwe dikirin, bi zimanên wan diaxivîn û me serê xwe bi xerafat û xuyên wan bilind dikir. Koça Mezin dabû ser rêya nebedîbûnê. Em bûn bi milyonan, me dikarîbû çiyayên bilind bihejandin, me dikarîbû bi mîza xwe lehî rakirin. Lê, em bê hiş bûn, xwe girtibûn li tixûbên nenas, li çareserkirinên erzan.   Ji bo hemû berhemên Weşanên Avesta vir bitikînin Ji bo hemû berhemên Fawaz Husên vir bitikînin