Ev kitêb jiyana û şiîra Hayim Nahman Bialik (1873-1934) di navbera Şoreşa Fransayê û Yekem Şerê Cîhanê de li ser pêwendiya edebiyata neteweyî ya Ewropayê nêrîn dike. Kitêb nîşan dide ka çawa zimanê Îbranî wekî zimaneke xebatê ji nû ve hat vegerandin û bi vî awayî jî alîkarî kir çand û edebiyata neteweyî ya Îbranî.

Nivîskar dest pê dike bi jiyana Bialik li Împaretoriyê Çarîst û rewşa cihûyan li dawiyê sedsala 19’an ya Ewropaya Rojhilat. Di demeke ku antisemitîzm zêde dibû, Bialik ji ser bingeha Kitêba Pîroz û têgihiştina xexamanî bi şiîrên neopêxemberane, evînî, zarokan û gelêrî cihûyan re hat gotin û derket pêş li tevgera neteweyî ya Îbranî.

Kitêb jî wergera gelek şiîrên mezin ên Bialik pêşkêş dike û li ser hin şairên neteweyî yên Ewropayê jî nivîsandine, wekî:

• Solomos (Yewnanistan)

• Mickiewicz (Poland)

• Şevçenko (Ukrayna)

• Njegoš (Sirbistan)

• Petőfi (Meceristan)

• Yeats (Ayrlend)

David Aberbach vedihewîne ku Bialik, wek şairekî cihû yê neteweyî, nikare bê famkirin bêyî têkiliyeke navbera netewperweriya cihûyan a kevn û netewperweriya ewropî ya modern.

Ev kitêb ku bi zimanekî zelal û hêsan hatiye nivîsandin, bala wan kesan dike ku li ser netewperweriya ewropî, edebiyata Îbranî, dîroka cihûyan û antisemitîzmê dixebitin.