Heftiyeke Dirêj Li Amedê

Heftiyeke Dirêj Li Amedê-Fawaz Husên

Heftiyeke Dirêj Li Amedê: Amed, Amûd û Ûmîdê Ferzendekî pêncî salî, nîvê temenê xwe li Parîsê dibihurîne û vedigere bajarê xwe Amûdê, li Rojavayê Kurdistanê. Ew di nava agir û qeraxa Bihara Ereban de, bi rêya xewn û bîranînê digere. Bi balafirê, di nav Tirkiyê derbas dibe, heta ku ber bi başûr ve bi sînorên mayîn û têlên direyî ve tê. Ev koçberê zarok, ji xwe re dubare dike: Ez amûdî me, ez dixwazim şevekê sax li ber sînor bimînim. Ew dixwaze di lempeyên Amûdê, di nav ronahiyên bajarê xwe de, temaşe bike, ji bo ku bibe beşek ji wê cîhanê ku li bîrê wî maye. Piştî Stembolê, ew digihîje Amedê, paytexta Kurdistana Bakur. Ew heftiyekê di nav dîroka bajarekî pîr de dimîne. Ew dibe şahîdê ku çend kes nasnameya wî ya kurdî qebûl nakin, û wî wekî biyanî dîtin. Ev têkçûn wisa mezin dibe ku ew dest bi dan û xwestinên xwe ya hêja dike. Mêrdîn, qada dawî ya rêwîtîyê, ew dikeve sînor. Li wir, ew lempeyên Amûdê dîtin dike û digel axa nerm a kêfxweşî û metirsiyan jî yê li dilê wî ye. Ew pêdivîya ku dema zaroktiya xwe, çi şêrîn çi xemgînbar, bi wî pêk tê, tê digihîje.       Ji bo hemû berhemên Weşanên Avesta vir bitikînin Ji bo hemû berhemên Fawaz Husên vir bitikînin