Hêsirên Gotina Bêgotin

Hêsirên Gotina Bêgotin-Bavê Nazê

“Dînîtiya Bi Aqil”, Hêsirên Bêgotin û Şikesta Civakê li Romana Bavê Nazê Di vê novela xwe de, Bavê Nazê pirsyarekî girîng û zêde jêhatî radike: “dînîtiya bi aqil” — çawa mirovêk dînî di nav civakê de, wekî “biaqil” tê hesibandin? Ev pirs, bi awayekî qelew, di şexsiyeta Îsmaîlê dîn de tê xistin ser ceribandinê. Sê Taybetmendiya Îsmaîl:

1. Bi zarokan re şer dike
2. Diçe keran
3. Dilbijokiya jinan dike

Her çend wî bi rêya dînê dimeşe, lê di gavanên civakî de, wî tê hesibandin wekî mirovêk biaqil — ev parêzgeha şermê ku nivîskar radikeşîne ser serê romanê. Diyalogêkî Wekî Şikestekî Lêwra Di nav dema meşê romanê de, Îsmaîl, bi axayê mezin ê meyxur, bi hev re diyalogêkê wêjeyî dike: — Îsmaîl, ka were, bi me re vexwe!
— Axe, ez û vexwarin?
— Bo çi? Qey tu bûyî sofî?
— Na, ez nebûme sofî, lê her ez venexwim…
— Îca bêje, ji ber çi?
— Axe, heger hûn vedixwin, ji bo ku hûn bibin weku min, lê ku ez vexwim, ez ê bibim weku kê? Ev gotin, bi rastî, şikestekî zêde ye li dîmenê aqil, îman û rewşa civakê — ku li wir nexwastinê bi xwestinê tê diyar kirin, û aqil bi dînî tê şikandin. Hêsirên Gotina Bêgotin: Evîna Sarê Di rêveberiya romanê de, Bavê Nazê em rêda Sarê dikin — jinê ker û lal — ku evînê xwe bi Metînî re, bi çav û dil diaxive, bi bêgotin, bêdengî, hêsir dike. Ev evîn wekî "gotina bêgotin" dibe:

• Dengê jinê ya ku tê berdestkirin
• Xwezayeta evînê ya ku bi her awayî derbas dibe ser asteng
• Kêma gotinê, lê gelek jêhatîya his

Mirina Sarê û Kuştina Îsmaîl Di dawiyê de, mirina trajîk a Sarê, ku bêdeng, bêparêz bû, dibe emsalekî girîng a şikesta nîzamên kevn.
Lê her weha, kuştina Îsmaîl — bi destê axekî ku xwe jî bi bêaqilîyê digerand — dibe sembola daxuyaniyê:

• Bêserûberîya axayê
• Şerê di nav civakê de bi navê dîn, lê bêaqilîya rastîn
• Têkçûna herêmên aqil û îmanê

  Ji bo hemû berhemên  Lîs Yayınevi vir bitikînin Ji bo hemû berhemên Bavê Nazê vir bitikînin