Hîkmetname-Serpêhatîyen Gelên Bûrî

Yek dibêje: Ez di kuçê de diçûm min dît yekî din li dixtorekî dinêre û dikene, bi kenekî xerîb dikene. Min got: Tu bi çi dikenî? Got: Bi vî nexweşê êşa giran dikenim ku ew digel vê nexweşiya xwe wî nexweşi derman dike. Min got: Dermanê wi çi ye? Got: Ew ê hinek sebrê û feqirîyê, piçek diinizmî û xwenasîyê li nav hev bixe, di hawinê poşmaniyê de têr bikute û têxe beroşa teqwayê û ava heyatê lê bike, agirê dilovaniyê li binî pêxe heya ku kef bi ser dikeve, ku kef bi ser ket ew ê valake derdana razîbûnê û bi bawesîna hemd û  şukrê sar bike û têxe tasa fikrê û Gle hedî hêdi bi kevgiyê îstîxfarê bixwe, wê çaxê tu nexweşî lê namîne!