Mahrum

Mahrum-Cîna roj

  Gülperi defterimi okumuştu. Hüzün dolu bakışlarla bana baktı; bir şeyler sormak istediği her halinden belliydi. O sadece:

“Güzeldi,” dedi.
Ben güldüm ve karşılık verdim:
“O defter bir rezalet!”
“Yazık değil mi? Defterde güzel anılar var!”
“Yaşamdan söz etmedim; defterin bir rezalet olduğunu söyledim.”

Ani bir hareketle defteri kapıp yırttım.

“Cırcır böceği gibisin! Neden defteri yırttın? Senin yaptığından hiçbir şey anlamadım.”
“Artık defter yok. Tamam, unut gitsin.”

Biz para kazandıkça, Gülnaz daha renkli hayaller kuruyordu. Bu da Gülperi’nin yüreğindeki korkuların büyümesine neden oluyordu. Bazen kaygılarını benimle paylaşıyordu:

“Bu kız çok toy, iplerini biraz sıkmak gerekiyor.”

  Peywend Yayınevi’nin tüm yayınlarına ulaşmak için buraya tıklayın Cîhan Roj’un tüm eserlerine ulaşmak için buraya tıklayın