Masîyên Li Ser Mêrgan-Oktay Öztürk

 romana “Masîyên Li Ser Mêrgan” de, nivîskar Oktay Öztürk bi reng û tembûrên tarî ya berfê û bêdengiya zivistanê jiyaneke qise dike. Wê zivistanê, li gundê Siyarpêtê, ku di nav çiyayan û newalan de ye, berfê barîye û her tişt bi spî ketiye. Lê ev berf, wekî ku dibe li cîhanekî din bibe sembolê kevneşopî û keftina dengê xwezayê, li wir ji aliyê gelê gundî re dibe çavkanîya tirs, xof û dîtinên navdêr.

Di vê çîrokê de:

• Berf wek pêşengiyekê ya heyranbûnê nakeve çav, lê tê dîtin wekî kêfkirinên gundê din.

• Baceyên gund ji derva bi tirsa zimanê xwe temaşe dikin.

• Dengê kaniyan wekî yekemîn nîşana jiyanê di nav holê de tê pêşkêşkirin.

• Bêdengî wekî şûna jiyan û mirinê yên di nav hev de veşartî tê gotin.

Ev berhem, di navbera ecêba xwezayê û xofên mirovî de meş dike, ku jî dikare bibin pirsên rêgehê bo xwendevan: berf tenê jinûbarî ye, an jî sembolê dîrokekî pirîstî?

Ji bo hemû berhemên   Weşanên NA vir bitikînin