Mişextî

Mişextî-Adil Zozanî

Adil Zozanî, di romana Mişextî de, di ser bûyerên ku qewimîne û hatine jiyandin re, têgîha “mişextî” û wateyên ku lê hatine barkirin, dide ber pirsyaran. Lehengên sereke yên romanê hem bûyeran dijîn û hem jî çavdêr in. Mişextî, ew kes in ku; hem xeydanek in — ku îhtîmal e di kêliyekê de li wan bibe lihevkirineke xurt di navbera wan û warê wan de — hem jî ji ber şertên dijwar û neligorîdil ku piştî cirîna bobelatekê pêk tên, bêgav dev ji cî û warên xwe berdidin û koçber dibin — tevî ku ne bidil û daxwaz in jî. Sacoya Mitirb, Mîrqasim Begê Botî, mişextiyên Helebçeyê û yên din… Ew hem xeydanên nazdar in, hem jî koçberên begavmayî. Em bi xwendina vê romanê car dî tê digihîjin ku, em Kurd tim û tim di rewşa “li vî alî behr e, li vî alî çal e” de mane û hatine ber fetisînê; me jî bêhna ku ji bo jiyîna me divê, ji vê rewşa paradoksî peyda kiriye.   Ji bo hemû berhemên Lîs Yayınları vir bitikînin Ji bo hemû berhemên Adil Zozanî vir bitikînin