Nameyek ji bavê min re

Nameyek ji Bavê Min Re: Rojnameya Feremerzê li Parîsê

Di dirêjahiya duwanzdeh mehên sala 2020an de, ku cîhan li ser navê korona hate berdan, Feremerz, kurdekî ku li Parîsê dijî, bi bavê xwe ya li Kurdistanê dide û distîne. Ew bi hêza xatir û xewna zarokan di destnîşanên şikestin, hêvî û jiya rojane de xwe diafirîne.

Feremerz, di bin giraniya koçberiyê, dûrî û çewtiya zaman û cîhê de, dest bi gotin û nivîsandinê dike. Ew bi gotarên xwe, dema koronayê jibîr dike û tê digihîje ku di vê girtîgehê de, dê bavê xwe bêtir nas bike. Li vir, name ji bavê re ne tenê rêya anînê yekbûna malbatê ye, lê jî rêwîtîyekê ye bo xwestin û fêrbûnê.

Di van gotaran de, Feremerz ji xwe re dibêje:

"Nameyek ji bavê min re daxwaza lêbihurîn û bexşandinê ye... eger ne dereng be!"

Ev gotin, di xatirên wê rojên zor de, dibe sêyareya ser navê romanekî hunerî. Romanekî ku ne tenê bêdengiya koronayê dibe warê xwe, lê jî têkiliyên binavkirî yên nav malbatê, dûrîya welat, û zarokekî ku tê digere nasnameya xwe.

Ji bo hemû berhemên Weşanên Avesta vir bitikînin Ji bo hemû berhemên Fawaz Husên vir bitikînin