Perde

Perde-Cîhan Roj

Cîhan Roj, bi romaneke nû vegeriya xwe kir.
Ev car jî, ew li miqabilî me sekinî, bê guman bi agir û bi hêza xwe. Di vê romana de, Cîhan ji şêwaza xwe dûr nakeve, lê li ser koka xwe radise, bi çavê xwe dike ser Vircinia Woolf, ne wekî mînakê, belkî wekî gava nihêrîna wî li kincê dengê rêç. Woolf guhê xwe da zarê vexist. Ew zar, sewtê bihîst. Cîhan jî guhê xwînêr dide wê sewtê.
Lê Woolf tê xwendin ne wekî texlît. Ew referans e, lê referansê dikevî, ne texlît dike.
Bi zimanê xwe ya qirax, pirsa xwînêr digel rastî radike, lê di nav Stembol û Diyarbekirê de, xwînêrê xwe di axaftina realîst a di bin çavdêriyê de vedikeve. Ne fanrazî, ne texnîkên şaş, ne şiûrê dîtav… bêhêvî bi sedema çavkanî, xwînêr di romanê de tê da ku rûmêt bike, lê her weha rûmetê xwe jî biparêze. Roman şiklên şax û şexsî digel dîtina zimanî a winda tê pêk anîn.
Bi serhîşekî tê, ku binhişê Gulten bi dehlîz û tarîstana xwe re diçe.
Cîhan Roj, bûyerên şexsî, mirinê, hezkirinê, herêm û afirandina wêne yên portreyî bi minet diguhezîne merhaleyekê din—hinekê zêdetir, hinekê sirrîtir, hinekê zêdetir xweşda xwe.   Ji bo hemû berhemên Weşanên Na vir bitikînin Ji bo hemû berhemên Cîhan Roj vir bitikînin