Perde

Perde-Cîhan Roj

Li bajarekî wisa dijîm ku — bajar wek jinekê ye.
Huzna bajêr hîs dikim, bêguman bê gotinên serkeftî, bê şevên nehatî xew, bê dengbêjê ku dengê serwexta welatê xwe bibêje.
Navê vî bajarî her li ser zimanan e — li ser dîrokan, li ser gotinên xweşbêj û xatirên mirovî —
Lê ew jî li hember min bêdeng e. Wekî jineke ku ez wê jinikê, li gorî hewesên xwe, xeyal dikim, ez li ser rêyên bênihayeta kuştîya xewnan meş dikevim.
Tê der dixim ku bajar jî bi tasewas e —
ji xwe rabûye, ji xwe girtûye, bê wan peyvan ku di navbera jin û dilê jinan de tevlî dikirin. Ger li min der be û xwe vebêje,
bi îhtimalek mezin —
ez ê di bin vegotinan de bifetisim…
di bin gotinan ku bê gotin in,
di bin dengan ku bê deng in,
di bin xeyalan ku hergiz bi realîtê nedîtin.   Ji bo hemû berhemên Weşanên Peywend vir bitikînin Ji bo hemû berhemên Cîhan Roj vir bitikînin