Rengên Jiyaneke Du Zerdik

“Kelemek e ev çîrok. Kelemek şewtdanê ye. Striye. Bi strî ye. Lê di hundirê kelemxwarê xwe de nestriye. Bi xezebeke nedîtî dil der kiriye û bi jehreke têdehatî, hatiye avdan. Bi fermandayîna mejiyekî qessas û bi destê sê heb tiliyên cellad serê peyvên wê hatiye gindirandin. Çîrokeke hilqitandi ye. Çivîkên ku hêlînên xwe bi şemir dihêlin, di ber sîdankên tûmiran de li motikên xapînok digerin. Ew wan motikan dibînin û li ser wan mexel tên. Bi derketina xwe ya çêrê re, ew bi nikilên xwe, mûyên canê xwe yên heram dirûçikînin û ew berkurka xwe bi zixuran û bi bizirê kulliyan dadigirin. Piştî çêreyê, ew bi baskên xwe yên sistbûyî, li hêlînên xwe yên ku hêkên wan tê de sar bûne vedigerin. Lê her veger terkeser e