Şilêrên Binevşî-Mihdi Perinçek

Xwedê me jî avêt ser rûyê vê dinyayê; hin caran me hilkumîn, hin caran ketin û hin caran jî ser xwe rabûn. Demeke dûdirêj jîyana me bi azadî bû, bi ramanekî têk û diyar. Me têk bir, serfiraz bûn; me bûn êsîr, lê jî di xeyal û xewnê de jî rabûn. Bi kurtasî, me hem bihar hem jî payîza vê dinyayê dît. Di nav da, çiyayên bilind, zozanan, erdan, avan, welatan û rûmeta wan deran me xwastin. Me hêlînên hest, hêvî, evîn û bîranînên xwe li wan deveran ava kirin, û mohra xwe lê xist, bi ew bîranînên ku herî zindî yên me bûn. Her bihost axê re navek afirandin, bi navê êla xwe di ser axa xwe nîşan dan — da jibîr neybin, da li vê axa muqedes ezbeta me şax bide û bidome. Lê gelek sal herikîn, em bûn parçe-parçe, reş û biçûk, û konên me yên reş çilmisîn. Zaliman em derxistin ser rêyên bitoz, ji çiyayên biberf dûr xistin, pezên me bi destên canbazên keysbaz tarûmar kirin. Ji halekî xistin halekî din, dinyayê li me girtin dojeh.   Ji bo hemû berhemên Weşanên Na vir bitikînin Ji bo hemû berhemên Mihdi Perinçek vir bitikînin